اهمیت محلول پاشی در پاییز و نقش عنصر  بُر در گیاهان

–         بر در توسعه‌ سلولی‌، تقسیم‌ سلولی‌، متابولیسم‌ اسید_نوكلئیك‌، متابولیسم‌ كربوهیدرات‌ و پروتئین‌، در تكامل‌ بافتی‌ با تأثیر در متابولیسم ‌اكسین‌ و فنل‌، توسعه‌ آوندی‌ و در انتقال‌ مواد فتوسنتزی‌ به‌ محل‌ مصرف‌ و نفوذپذیری‌ غشای‌ سلولی‌ نقش‌ اساسی‌ دارد. 

–         همچنین‌ بُر در جوانه‌ زنی‌ دانه‌ گرده‌، رشد لوله‌پگرده‌ و تشكیل‌ دانه‌ و میوه‌ مؤثر می‌باشد.

–         بر بر ‌مقدار  DNA و همچنین بر سنتز آن تاثیر دارد.‌ مقدار RNA   نیز در شرایط  كمبود بْر بشدت كاهش‌ می‌یابد.

در گیاهان‌ دارای ‌كمبود بُر دیواره‌های‌ سلولی‌ به‌ شدت‌ تغییر یافته‌ و ضخامت‌ و مقدار عناصر آن‌  نسبت‌ به‌ وزن‌خشك‌ كل‌ در بافتهای‌ دارای‌ كمبود افزایش‌ می‌یابد. در این‌ گیاهان‌ مقدار زیادی‌ مواد پكتیكی‌ و نیز گلوكز وجود داشته‌ كه‌ در مجاری‌گیاهی‌ رسوب‌ كرده‌ و انتقال‌ شیره‌ گیاهی‌ را  دچار اختلال‌ می‌كند.

–         در شرایط كمبود بُر فنول‌ در گیاه‌ متراكم‌ شده‌ و‌ سرعت‌ جذب‌ فسفات‌، كلر و نیز گلوكز كاهش‌ می‌یابد. به‌ علت‌ پویایی‌ نسبی‌ كم‌  بُر در گیاه‌، علائم‌ كمبود ابتدا در برگ‌های‌جوان‌ ظاهر می‌شود.

–         اولین‌ علامت‌ كمبود بُر در گیاه‌ توقف‌ رشد جوانه‌انتهایی‌ است‌ كه‌ بلافاصله‌ پس‌ از آن‌ برگ‌های‌ جوان‌ می‌میرند. مرگ‌ منطقه ‌مریستمی‌ و كاهش‌ تشكیل‌ میوه‌، همچنین‌ بد شكل‌شدن‌ و تركیدن‌ میوه‌ها و تنه‌ درخت‌ و ایجاد لكه‌های‌ چوب‌ پنبه‌ای‌ از دیگر علائم‌ كمبود بْر می‌باشند.

–         یكی‌ از سریعترین‌ واكنش‌ها  نسبت‌ به‌ كمبود بُر توقف‌ رشد طولی‌ ریشه ‌است‌ كه‌ باعث‌ می‌شود ریشه‌ به‌ صورت‌ تنك‌ در آمده‌ و كپه‌ای‌ شكل‌ شود.

–         بر بر مقدار قند چغندر قند و نیشكر اثر گذاشته، كمبود آن سبب‌ كاهش‌ قند در آن‌ها می‌شود. غلظت‌  كلسیم و منیزیم در گیاهان‌ دارای‌ كمبود بُر ۳ و ۲ بار كمتر از گیاهان‌ بدون‌ كمبود می‌باشد.

–         بر در افزایش عملكرد و كاهش بعضی از بیماری ها نظیر آتشك گلابی و در محصولات ریشه‌ای مانند چغندر قند و سیب زمینی، در انتقال مواد فتوسنتزی خیلی موثر است.

–         كمبود بُر انتقال مواد قندی را در توسعه گل دهی با كاهش میزان قند شهد، كاهش می‌دهد. بُر نقش مهمی‌ در گرده افشانی و جوانه زنی دانه گرده دارد.

–         در اثر كمبود بُر، تعداد دانه گرده، رشد دانه گرده و لوله گرده كاهش می‌یابد. بُر نقش عمده ای در فعالیتهای حیاتی گیاه داشته و در تقسیم سلولی بافتهای مریستمی، تشكیل جوانه‌های برگ و گل، ترمیم بافتهای آوندی، متابولیسم قند و مواد هیدروكربنی و انتقال آن‌ها، تنظیم مقدار آب و هدایت آن در سلول، انتقال كلسیم در گیاه و تنظیم نسبت كلسیم به پتاسیم در انساج گیاهی، سنتز پروتئین، رشد ریشه، متابولیسم چربی و سنتز پكتین، تشكیل دیواره سلولی و نقل و انتقال مواد در بین سلول ها نقش مهمی‌ ایفا می‌كند.

–         این عنصر همچنین مقاومت گیاهان را به سرما و بیماری ها افزایش می‌دهد.

–         بر یكی از مهمترین عناصری است كه در جوانه زدن دانه گرده، تشكیل میوه و انتقال مواد فتوسنتزی به محل مصرف نقش اساسی دارد. بْر در درختان خزان كننده و همچنین در هسته دارها برای افزایش تشكیل میوه و جلوگیری از ریزش میوه و افزایش حركت دانه گرده در لوله گرده و لقاح با تخمك، ضروری است.