حلزون ها و راب ها یا لیسه ها

–         راه های از بین بردن این آفات

·         مبارزه زراعی:

۱-شخم خاک به سطح آوردن تخم های حلزون و ایجاد پستی و بلندی های زبر سر راه این جاندار میشود. همچنین کلوخ های خاک که یکی از پناهگاه ها محسوب می شود از بین میرود.

۲-گیاهان باقی مانده روی زمین و علف های هرز تاثیر زیادی در شیوع آفت دارد، مدفون کردن این مواد گیاهی باعث کاهش مواد غذایی در دسترس و کاهش جمعیت آن ها میشود.

۳-برخی گیاهان مانند کلزا مطلوبیت بیشتر و برخی دیگر مطلوبیت کمی برای حلزون ها دارند. با رعایت تناوب زارعی (تناوب کاشت گیاهان مطلوب و نامطلوب) میتوان جمعیت آنها را کاهش داد.

۴-کشت بذر ها در عمق زیاد باعث عدم دسترسی به بذر می شود.

۵-تغییر زمان کشت: تغییر زمان بندی کشت بذرها به  طوری که مرحله ی حساس جوانه زنی گیاه پیش از مرحله ی خسارت آفت رخ داده و گیاه مقاومت بیشتری داشته باشد.

۶-کاشت گیاهان جذب کننده: گیاهانی که این آفات به آنها علاقه بیشتری دارند (مثل کاهو،کلم،همیشه بهار،باقالا،لوبیا) را کاشته و بعد از تجمع آنها روی این گیاهان، آنها را جمع آوری کنیم.

۷-کاشت گیاهان دفع کننده:بعضی گیاهان مثل سیر، پیازچه، آفتابگردان، نعنا و مریم گلی از نظر بو و طمع برای این آفت مطلوب نیستند. کاشتن این گیاهان در اطراف مزرعه و گیاهان محافظت شده باعث دوری این جانداران میشود.

–         مبارزه شیمیایی:

استفاده از آفت کش هایی همچون متیوکارب،تیودیکارب،سولفات آلومینیوم،سولفات آهن،سولفات مس و سم متالدهید. البته چون بسیاری از این سموم،سموم جانوری هستند (ساخته شده برای انهدام جانور) لذا بر روی انسان و حیوانات هم اثر گذاشته و خطرناک می باشند. بنابراین در مصرف آن ها حتما با گیاهپزشک مشورت کنید.

–         تله گذاری:

ساختن تله وقت زیادی می طلبد اما کارایی بسزایی دارد.

یکی از این تله های قابل ساخت، طرفی پلاستیکی است که باید طوری در زمین دفن شود که یک تا دو سانتیمتراز سطح خاک بالا بیاید و درون آن ماده ی جذب کننده ی حلزون مثل ماالشعیر یا محلول سرکه و شکر در آب (یک قاشق شکر یک قاشق سرکه در یک لیتر آب) یا میوه های تحمیر شده در آب ریخته شود. البته کارایی ماالشعیر بیشتر است اما بقیه از لحاظ اقتصادی به صرفه ترند. این جانوران در تاریکی برای تغذیه بیرون می آیند و به دام می افتند.

–         ایجاد موانع فیزیکی:

موانع زبر و سخت سر راه آفت، باعث آزار بدن نرم آنها و تغییر مسیردادن آنها میشود. برای ایجاد این موانع میتوانید از سنگ های ریز نوک تیز، پوسته تخم مرغ خرد شده، سبوس گندم، کاغذ سمباده ،مواد چسبنده و… استفاده کرده و آنها را به عرض ۵ سانتی متر و ضخامت مناسب به دور گیاهان بریزید. البته این موانع باید پس از مدتی تجدید شوند.

–         مبارزه بیولوژیک:

دشمنان طبیعی این جانوران میتوانند جمعیت آنها را به طور چشمگیری کاهش دهند. از جمله این جانوران میتوان  لاک پشت، مار، وزغ، سمندر و پرندگانی مثل زاغ، کلاغ، جغد و اردک را نام برد. در صورت رانده نشدن این جانوران و جذب آنها به باغ ( مثلا ساختن لانه برای پرندگان) جمعیت آنها کاهش میابد .